Επισημαίνει ότι οι ιδιαιτερότητες των ατόμων με αναπηρία επιβάλλουν μια διαφορετική αντιμετώπιση στην κάλυψη των αναγκών οδοντιατρικής φροντίδας και περίθαλψης, αφού, λόγω της αδυναμίας συνεργασίας τους με το γιατρό, επιλέγεται η λύση της μερικής ή ολικής νάρκωσης από αναισθησιολόγο, ακόμα και για ήσσονος χαρακτήρα επεμβάσεις, όπως ένα σφράγισμα ή μία απονεύρωση.
Η παροχή οδοντιατρικών υπηρεσιών στο Νοσοκομείο της Ρόδου για τα ΑμεΑ είναι αδύνατη, και οι γονείς αυτών των παιδιών θα πρέπει να ταξιδέψουν στην Αθήνα για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, με ό, τι αυτό σημαίνει σε έξοδα και ταλαιπωρία. Ακόμη, όμως, και σε αυτή την περίπτωση, ο χρόνος αναμονής στα δημόσια νοσοκομεία είναι μεγάλος και φτάνει έως και τους έξι (6) μήνες.
Ο Μάνος Κόνσολας τονίζει ότι, από τη στιγμή που το Υπουργείο Υγείας δεν είναι σε θέση να δώσει λύση, πρέπει να εξετάσει την προσφορά του Οδοντιατρικού Συλλόγου Δωδεκανήσου, τα μέλη του οποίου έχουν εκφράσει την πρόθεση να προσφέρουν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους στην κάλυψη των αναγκών οδοντιατρικής περίθαλψης των ατόμων με αναπηρία στο Νοσοκομείο της Ρόδου.